Συμπαικτης

 

Στο γήπεδο: σκέψεις και πρακτική εφαρμογή

Ο καλός συμπαίκτης δεν αξιολογείται μόνο από τους πόντους του. Η συμβολή του φαίνεται και όταν δίνει μια σωστή πάσα, δημιουργεί χώρο, επιστρέφει στην άμυνα ή στηρίζει έναν παίκτη που έκανε λάθος. Σε μια ακαδημία, αυτές οι συμπεριφορές αξίζει να διδάσκονται τόσο συστηματικά όσο η ντρίμπλα και το σουτ.

Τι σημαίνει στην πράξη

Ένας παίκτης μπορεί να τελειώσει μια επίθεση χωρίς να αγγίξει την μπάλα και παρ’ όλα αυτά να έχει βοηθήσει. Ένα σωστό κόψιμο προς το καλάθι μπορεί να παρασύρει τον αμυντικό του. Ένα σκριν, όταν εκτελείται με σωστή θέση και χωρίς παράνομη επαφή, μπορεί να ελευθερώσει έναν συμπαίκτη. Το μπλοκ άουτ μπορεί να επιτρέψει σε άλλον να πάρει το ριμπάουντ.

Ας δούμε ένα απλό παράδειγμα: ο χειριστής δέχεται βοήθεια από δεύτερο αμυντικό. Αν ο κοντινός συμπαίκτης μετακινηθεί σε διαθέσιμο διάδρομο πάσας, του δίνει μια λύση. Αν μείνει κρυμμένος πίσω από τον αμυντικό, η επίθεση δυσκολεύεται. Η συνεργασία αρχίζει πριν από την πάσα.

Μια ιδέα για την προπόνηση

Σε ένα παιχνίδι τρεις εναντίον τριών, ο προπονητής μπορεί να σταματά σύντομα τη δράση και να ρωτά: «Ποιος βοήθησε να δημιουργηθεί αυτό το σουτ;». Δεν χρειάζεται να επιβάλλεται πάσα σε κάθε επίθεση. Σκοπός είναι τα παιδιά να αναγνωρίζουν πότε η πάσα, το κόψιμο ή μια ατομική προσπάθεια εξυπηρετεί καλύτερα την ομάδα.

Μετά το παιχνίδι, κάθε παιδί μπορεί να αναφέρει μία χρήσιμη ενέργεια ενός συμπαίκτη του. Έτσι η συζήτηση δεν περιορίζεται στον πρώτο σκόρερ.

Τι μπορεί να πει ο γονιός

Η ερώτηση «Πώς βοήθησες σήμερα την ομάδα σου;» ανοίγει μια διαφορετική συζήτηση από το «Πόσους πόντους έβαλες;». Το παιδί μαθαίνει ότι η προσπάθεια και η συνεργασία έχουν αξία ακόμη και σε μια μέρα που τα σουτ δεν μπαίνουν.