Στο γήπεδο: σκέψεις και πρακτική εφαρμογή
Στην εικόνα, η αξία του δασκάλου συνδέεται με την εμπιστοσύνη που καλλιεργεί στον μαθητή. Στο μπάσκετ, αυτή η ιδέα μεταφράζεται σε καθημερινές επιλογές: πώς διορθώνουμε ένα λάθος, σε ποιο παιδί δίνουμε ευκαιρία και τι αναγνωρίζουμε ως πρόοδο.
Η διόρθωση χρειάζεται κατεύθυνση
Το «πάλι το έχασες» περιγράφει το αποτέλεσμα χωρίς να βοηθά. Το «στην επόμενη προσπάθεια κοίτα πρώτα τη θέση του συμπαίκτη σου» δίνει μια συγκεκριμένη ενέργεια. Η χρήσιμη ανατροφοδότηση είναι σύντομη, κατανοητή και αφορά κάτι που το παιδί μπορεί να δοκιμάσει αμέσως.
Ας υποθέσουμε ότι ένας αρχάριος δυσκολεύεται να πασάρει ενώ κινείται. Αν του ζητήσουμε ταυτόχρονα ταχύτητα, ακρίβεια και σωστή απόφαση απέναντι σε άμυνα, μπορεί να χαθεί μέσα στις απαιτήσεις. Μπορούμε να ξεκινήσουμε με πάσα σε ζευγάρι χωρίς πίεση, να προσθέσουμε κίνηση και μετά έναν αμυντικό. Η δυσκολία αυξάνεται σταδιακά.
Αναγνωρίζουμε κάτι πραγματικό
Η ενθάρρυνση δεν χρειάζεται υπερβολές ή υποσχέσεις. Το «σήμερα σήκωσες το κεφάλι πριν από την πάσα» είναι πιο ουσιαστικό από το «θα γίνεις μεγάλος παίκτης». Το παιδί καταλαβαίνει ποια συμπεριφορά βοήθησε και μπορεί να την επαναλάβει.
Παράλληλα, η αυτοπεποίθηση δεν σημαίνει ότι αποφεύγουμε κάθε δυσκολία. Σημαίνει ότι το παιδί μπορεί να προσπαθήσει, να αποτύχει σε μια ενέργεια και να συνεχίσει χωρίς να νιώθει ότι κρίνεται ολόκληρη η αξία του.
Ένας μικρός στόχος για κάθε προπόνηση
Ο προπονητής μπορεί να συμφωνήσει με το παιδί έναν στόχο διαδικασίας: να ζητά την μπάλα, να επιστρέφει μετά από λάθος ή να δοκιμάζει το αδύναμο χέρι σε μια απλή άσκηση. Στο τέλος συζητούν τι έγινε και ποιο θα είναι το επόμενο βήμα.
Έτσι ο δάσκαλος δεν προσφέρει μόνο απαντήσεις. Βοηθά τον μαθητή να παρατηρεί την προσπάθειά του, να παίρνει πρωτοβουλίες και να αναγνωρίζει τη δική του εξέλιξη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου